تبلیغات تبلیغات بسم الله الرحمن الرحیم
تفكّر شبكهای
(سیستمی)، روشی است كه میتوان آن را در دستور العملهای زیر خلاصه كرد:
* مشكل و نیاز را پیدا كنید؛
* هدف خود را مشخص كرده و اهمیّت آن را تعیین
نمایید؛
* هر چیزی كه احتمال دارد با این هدف ارتباط داشته
باشد شناسایی كنید؛
* كمیّت و كیفیّت ارتباطات فوق را دقیقاً مشخص
نمایید؛
* مجموعه ارتباطات را با هم ارزیابی كرده و بهترین
راه را برای ارتباط بین امكانات و نیازها انتخاب نمایید؛
* راه حل را به مرحلهی اجراء بگذارید؛
* نتایج را ارزیابی كنید؛
* نقاط ضعف را برطرف نموده و دوباره آنرا اجراء
نمایید.
روش تفكّر شبكهای
كه محصول دید كلان و جامع نسبت به موضوعات است، سكوی جهش علمی و عملی به سوی
حقائق هستی است. محقّقی كه تحقیق خود را بر اساس تفكّر شبكهای طرحریزی میكند و
قدم به قدم به سوی حلمسأله حركت مینماید، در كوتاهترین راه و با بیشترین بازدهی
به هدفِ تحقیق خواهد رسید.
بسم الله الرحمن الرحیم
تحلیل سیستم یعنی بررسی یك سیستم به هدف
حلّ نارسایی و مشكل، یا به هدف ارتقاء وضعیت و رساندن به موقعیت بهتر. در
تحلیل سیستمی به دنبال تجزیهی سیستم به عوامل تشكیلدهندهی آن و روابط بین آنها
و بررسی میزان فعل و انفعال بین اجزاء و دستیابی به میزان موفقیّت این تعاملات در
تأمین هدف سیستم هستیم.
بسم الله الرحمن الرحیم
3.
هدف سیستم، خروجی سیستم، بازخورد سیستم:
همواره
در هر سیستمی با دو نقطهی هدف و خروجی روبرو هستیم.
هدف
سیستم (Target)، دورنمای آرمانی سیستم میباشد كه جهتِ حركت سیستم به سمت آن بوده است؛
این هدف واكنشی است كه مطلوب است در اثر اعمال سیستم به وجود بیاید. (هدف
سیستم همان علت غایی است.)
بسم الله الرحمن الرحیم
2. پردازش سیستم (Processing):
2-2. روابط بین
متغیّرها:
رابطهی
بین متغیّرهای یك سیستم، رابطهای تضاعفی است.
اثری
كه اجزاء یك سیستم در آن سیستم از خود نشان میدهند از همان اجزاء در بیرون سیستم
پدیدار نخواهد شد و این نشاندهندهی این است كه سیستم، حاصلِ جمعِ بُرداری
اجزاء است، نه حاصلِ جمعِ جبری اجزاء.
بسم الله الرحمن الرحیم
2. پردازش سیستم (Processing):
1-2. متغیّرهای
سیستم (Elements):
راه نفوذ ما به
موضوعات از طریق آثار و خصوصیات آنهاست. ذهن قدرت درك مستقیم جوهرة اشیاء را ندارد
و باید از طریق ادراك آثار و خصوصیات آن پی به سرمنشأ ببرد. آثار اشیاء و موضوعات
هستند كه سبب رفع نیاز ما و حل مشكل میشوند؛ ارتباط ما با آنها به خاطر استفاده
از كاركرد آنهاست. آثار و كاركردهای موضوعات قابل تغییر هستند، میتوان آنها را از
بین برد یا تقویت و تشدید كرد یا اثری دیگر را بر موضوع بار كرد. موضوعات با
یكدیگر و با اجزاء درونی خود فعل و انفعال دارند (اثر میگذارند و اثر میپذیرند)؛
با برقرار كردن ارتباط بین موضوع مورد نظر و موضوعی با اثری دیگر (یا ارتباط با جزئی دیگر)
میتوان شیء مورد نظر را تحت تأثیر قرار داد و كاركردهای آن را تغییر داد (فعّالسازی).
1. ورودی سیستم (Input):
ورودی سیستم (=
متغیّر حالت) متغیّری است كه درون سیستم میآید تا با فعل و انفعالاتی كه بر روی
آن انجام میشود به هدف مطلوب برسد.
مثلاً در سیستم
ماشین لباسشویی، ورودی سیستم لباس كثیف است كه درون این سیستم قرار میگیرد
تا با انجام عملیات شستشو به هدف مورد نظر كه لباس تمیز است تبدیل شود.
2. پردازش سیستم (Processing):
عملیاتی كه روی متغیّر
حالت انجام میشود تا هدف مطلوب حاصل شود را پردازش سیستم گویند.
پردازش یك سیستم ممكن است توسط چند خُرده سیستم انجام شود كه ورودیِ خُرده سیستم اول همان ورودیِ اصل سیستم است و خروجیِ آن، ورودیِ خُرده سیستم دوم به حساب میآید. همچنین خروجیِ آخرین خُرده سیستم همان خروجیِ اصل سیستم خواهد بود.
منبع: کتاب «نگرش سیستمی به زبان»، ابوالحسن بیاتی
یك سیستم ساده، به شكل زیر میباشد:
هر سیستمی دارای مؤلّفههای زیر میباشد:
1. ورودی سیستم
2. پردازش سیستم
1-2. متغیّرهای سیستم
2-2. روابط بین متغیّرها
3-2. جریان سیستم
3. هدف سیستم، خروجی سیستم، بازخورد سیستم
4. مرز سیستم
بسم الله الرحمن الرحیم
تعریف سیستم:
سیستم[1]
(= شبكه، نظام) مجموعهای از عناصر است كه برای تحقّق یك هدف، با یكدیگر ارتباط
برقرار میكنند.
ویژگیهای سیستم:
** هر سیستم، یک «کلّ» است که نمی توان آنرا
به اجزاء مستقل تقسیم نمود.
بسم الله الرحمن الرحیم
با یک مثال شروع میکنیم:
امروزه کمتر کسی را پیدا میکنید که با فضای رایانه آشنایی داشته باشد و با نوشتافزار Word آشنایی نداشته باشد.
اگر سری به کتابفروشیهای مربوط به رایانه و نرمافزارهای وابسته بزنید با انبوهی از کتابهای آموزشی Word مواجه میشوید که البته تمام آنها در یک جنبه با هم مشترک هستند:
با مطالعۀ هیچکدام نمیتوانید یک کتاب را صفحهبندی کنید!!!
میدانید چرا؟
چون در هیچکدام از این کتابها فرآیند صفحهبندی کردن کتاب را مهندسی نکردهاند و اساس نگرش سیستمی در «تعریف فرآیندها» خلاصه میشود.
در پستهای آینده در مورد نگرش سیستمی و ضرورت آن بیشتر سخن خواهیم گفت.
منتظر باشید...
بسم الله الرحمن الرحیم
شاید مهمترین سؤالی كه در این وبلاگ برای شما پیش آمده است این باشد كه:
چرا میخواهیم به مقولهی زبان با نگرش سیستمی نگاه كنیم؟
به طور خلاصه میتوان جواب این سؤال را در چند جملهی كلیدی بیان كرد:
* عالم خلقت (بر اساس تبیین عِلّی و معلولی از آن در فلسفهی صدرایی) نظاممند و سیستماتیك است و تمام اجزای آن، بر اساس روابط سیستمی حركت میكنند.
* اگر نظام ذهن متناسب با نظام عین نباشد، كارآمدی نخواهد داشت و دانشهای ذهنی به تغییرات رفتاری نخواهند انجامید.
* باید در بررسی پدیدهها، با ابزار تحلیل سیستمی به توصیف و تبیین آنها بپردازیم تا نقطهی مختصّات آنها در میان دیگر پدیدهها، و روابط آنها آشكار شود تا بتوانیم دانشهای ذهنی را كارآمد كنیم و از آنها در مرحلهی عمل استفاده كنیم.
بسم الله الرحمن الرحیم
برای دستیابی به معنای دقیقی از «زبان» و تعیین مرزهای آن به طوری كه تعریف ما جامع و مانع باشد، نیاز به همفكری و خردِ جمعی احساس میشود.
بنابراین قبل از آنكه بخواهیم با ابزارهای تحلیلی به ماهیت زبان نفوذ كنیم، ابتدا توصیفهای دانشمندان حوزهی زبانشناسی را بررسی میكنیم.
برای این منظور صفحهای جداگانه اختصاص داده شده است كه میتوانید تعاریف زبانشناسان را در آنجا بیابید.
در تكمیل این بخش به یاری شما نیازمندیم و دستتان را به گرمی میفشاریم.
در ستون سمت راست صفحه < در قسمت صفحات جانبی < به صفحهی تعریفهای «زبان» در كلام زبانشناسان مراجعه فرمایید.
در تكمیل این بخش به یاری شما نیازمندیم و دستتان را به گرمی میفشاریم.
با توجه به اینكه در صفحات جانبی امكان ثبت نظرات بازدیدكنندگان وجود ندارد ، خواهشمندیم نظرات مربوط به صفحهی «تعریفهای زبان» را در همین پست وارد نمایید.
بسم الله الرحمن الرحیم
مدتی این مثنوی تأخیر شد.
علت تأخیر هم این است كه دارم یك چارچوب جامع برای وبلاگ آماده میكنم كه پست ها رو بر اساس اون بذارم كه خواننده هم بتواند مطالب را در یك خط سیر پیگیری كند.
ان شاء الله به زودی خواهیم آمد.
پس منتظر بمانید.
یا علی
بسم الله الرحمن الرحیم
میدانیم كه استفاده درست از واژهها در فضای تفکر، به خاطر بار معنایی و پسزمینههای مرتبط با آن، امر بسیار مهمی است؛ به گونهای که استفاده نابجا و ناآگاهانه از واژهها در نوشتههای علمی، سبب جدالهای بیحاصل و فرصتسوزی در عرصه اندیشه میگردد.
از سوی دیگر کسانیکه نسبت به فرهنگ مردم خود دارای دغدغه هستند، همیشه استفاده از زبان فارسی را به عنوان راهبرد پیشگیرانه، پیش چشمان خود دارند.
بر اساس آنچه گفته شد این سؤال مطرح میشود كه:
چرا در اینجا از تركیب "نگرش سیستمی" استفاده كردهایم، با اینكه میتوانستیم از واژههای جایگزینی مانند "نگرش شبكهای" یا "نگرش نظاممند" یا "نگرش نظامواره" یا ... استفاده كنیم؟ آیا به مبانی و لوازمی كه واژه "سیستم" تداعی می كند توجه نداشتهایم؟ آیا استفاده از این واژه بیگانه را برای فرهنگ و زبان خود دارای اثر منفی نمی دانیم؟
پاسخ این است كه:
در صورت تغییر واژگان با مشكلی جدی روبرو میشدیم كه به اصلیترین وظیفه زبان مربوط میشود، یعنی: "انتقال پیام" !
زیرا با توجه به اینكه ما اركان معنایی "نگرش سیستمی" را قبول داریم، و از طرفی واژههای جایگزین آن در فضای علمی متداول نیستند؛بنابراین تغییر این واژه تنها باعث سردرگمی خواننده و نارسایی در انتقال مفهوم میگردد و در نتیجه فهم و نقد مطالب برای کسانیکه در فضای تخصصی این مقولات میاندیشند، دشوار خواهد شد.
